Hastaneden çıktık. Evimize geldik. Evimiz 3 gün kısıkta yandığı için çok soğuk. 2 gün ben anormal terlediğim için kokuyorum hemen duşa giriyorum. Çıkınca da tabiki buz kesiyorum. Zeynep'i sımsıkı sarıp sarmalıyoruz. Annem valizleri yerleştiriyor. Ev bir anda dağılıyor herşey karışıyor benim sinirim bozuluyor. Birde anlık bi çöküntü yaşıyorum sonra hep hastanede kalsaydık diyorum:(
Karnım geriliyor oturmak istemiyorum:( Evde ilk gecemiz de yine uykusuz geçiyor. Bu arada annem de deli gibi uyuyor:) 12 saat deliksiz:) Erdal diyor ki Betül annenden çok şey bekleme bak yine herşey bize bakiyor:) Artik başımızın çaresine bakiyoruz.... Ertesi gün misafirlerimiz geliyor. Erdal'ın babası kızımıza ezan okuyor. Lale ismini unutup Zeynep diye sesleniyor:) Sonunu kameraya alabildik ama başını kaçırdık...
İsminle bir yaşa kızım... Anneannem teyzem kuzenler geldiler. Sonra Erdal'in büyük abisi ve ailesi geldi. Artik karnim iyce gerilmeye başlayınca izin isteyip gidip uzandim...
Gece yan odaya git gelin zor olduğunu Erdal da anladi ve sabah gidip kızımıza bir beşik aldi geldi:) Tekerlekli odadan odaya taşıyabiliyoruz... Artik bakalim inşallah kullanışlı olur.
Bunun pembesi yorganında da mickey mouse var:)
2 yorum:
çok ciciymiş yeni beşiğinde mışıl mışıl uyusun prenses :) bizde ilk bir ay yanımızda yatırdık,sonra doğru odasına :)
@sümeyyecim: Anakucağına koyalım dedim bende ama annem de Erdal da razı olmadilar. İyi o zaman alalim dedik:)
Yorum Gönder