Keselerimiz Kapı süsümüz (11 Aralik 2010) 37. hafta

Dün gece kar yağdı Ankara'ya hava 0 derece... Erdal sabah havuza yüzmeye gitti:) Ne akıl... Sonrada annesigile geçmiş bende evde dinlendim uzandim falan ama vakit geçmiyor. Saat oldu 4 ne gelen var ne arayan. Allam ya ne kaygısız koca. Bişey olsa arar diye düşünüyor demek ki??? Aradim hadi gel bebeğin perdesini almaya gidelim dedim. Aramasam da geleceği yok beyfendinin. Bu son haftalarda millet karısının gözünün içine bakar bizimkisi annesinin, havuzun derdinde... Neyse çıktık ulusa
Bebek şekeri tam bir sektör olmuş. Nasil güzel şeyler var hepsinden de almak istiyorum hepsinden de kendim yapmak istiyorum ama ya malzeme bulamiyorum yada vakit yetmez diye korkuyorum. Erdal beni caydırıyor. Süslü pastane çikolatasi diyorum
Yooook oo olmaz insanlar onu yemez hatıra diye saklar yenecek bişi olmali ağzı tatlanmalıymış insanlarin...
Allam ya peki e hatıra bişi olmayacak mi Erdal?
Yenecek ayrı hatıra ayrı olsun dedi. İyi peki dedim. Napalim ama bunun masrafınında farkında değil... Neyse geçen öğleyin yine Cepa'da gezerken English Home da bu gül kokulu keseleri gördük. Erdal sepete bunlardan koysak dedim. Bakti yatti aklina. Çok da güzel kokuyorlar. Çekemcelere gardroba konulacak hoş bi hatira.

16 keselik paketler 20 tl. 2 paket aldik 32 tane yetmeyecek gibime geliyor. Bir paket daha mi alsam:)



Perdemizi aldik. Sonra kapı süsü için bir mağzaya girdik. Oradaki keçeleri beğendik Erdal ile. Üstüne isim yazdiramadik. Çünkü hala isim konusunda emin değiliz. Kızımıza artik herkes zeynep diyor ama biz hala diyemedik. Lale Zeynep...
Zeynep ismi çok konulmuş. Vazmı geçsek diyor Erdal. Ha birde Lale isminde adam gibi biri yokmuş:))) isim olayi netleşmeyince biz de kapı askısına ben geldim yazdirdik:)
Üstteki harfleri Erdal oradaki kızla tek tek kendisi yapıştırdı...

Keçe kapı süsümüz 30 tl.